RSS

Monthly Archives: იანვარი 2010

რატომ ვირჩევ ტურიზმის სპეციალობას და უსაფრთხო სექსი რა არის

ჩემი პირველი და ჯერჯერობით ბოლო ”სერჩთერმპოსტის” დაწერიდან თიითქმის ორი თვე გავიდა.  კიდევ დაგროვდა რაღაც-რაღაცები, მაგრამ დღეს დასერჩილმა ერთი-ორმა ფრაზამ, მეორე პოსტის დაწერის საღერღელი სწორედ დღეს ამიშალა. ასე რომ:

თამრიკო მეჭიაურის სიმღერებს სულაც არ ვუსმენ – ლოლ, ამაზე მართლა ვიხოხე. დარწმუნებული ვარ, ანელი და ერთი-ორი  მეტყოდნენ: ასეთი ხარ შენც, გაიძახი ანტიპრომოების მუსიკებს არ უსმენ, აარადაო:))

უსაფრთხო სექსი რა არის? – რა არის გენაცვალე და წეროს ბავშვი რომ მოჰყავს , ფრთხილად უნდა იყოს, გზაში უბედურება არ შეემთხვეს, ან ფეხი არ მოიტეხოს ან ”ვენერა ბებო” არ დახვდეს –  ჯოხი არ ჩაარტყას (ან არ გათვალოს). ათასი რამე ხდება დუნიაზე.

რატომ ვირჩევ ტურიზმის სპეციალობას? – იიიმიტომ, რომ ტურიზმი არის ჩვენი მომავალი, ქვეყნის აღმშენებლობის საწინდარი,  იიიმიტომ, რომ ჩემმა დეიდაშვილმა ჩააბარა ტურიზმზე და იქ კაია. (ნუ, მე რომ ვაბარებდი და  შვიდი სპეციალობიდან ბოლო ექვსი ტურიზმი რომ მეწერა, თითქმის ამის შედეგი იყო.)  ”ვაი, რომ” , ”ფეხი მომიცურდა” და პირველად ”ისე” ჩაწერილ სოც -პოლიტიკურ ფაკულტეტზე მოვხვდი..

ნაბეღლავით დაბანა – აეგრე რა, განსაკუთრებით საახალწლო დღეებშია კარგი ეს ნაბეღლავი. შვებაა რა. აი, მე, წელიწადში ერთხელ, 2-3 იანვარს ნაბეღლავი თუ არ გადავივლე ტანზე, არ შემიძლია.

სუნიანი ფეხები; სუნი ჭიპშ – პირველი გამიგია, მარა მეორის რა გითხრა. მეც გამიჩნდა სურვილი, ახლა დავსერჩო.  მაინტერესებს,  რას ამოყრის.

გია სურამელაშვილის ბედი , ლევან გაჩეჩილაძის რძალი , დათო პაიჭაძის სიდედრი – ეს სამივე ერთად იყო დასერჩილი და რა საერთო აქვთ ან ამ ადამიანებს და ან ამ ადამიანების ”კუთვნილებით სახელებს” ერთმანეთთან – არ ვიცი.” (ეს წინადადება ვერ დავაწყვე და ხომ მიხვდით, რასაც ვგულისხმობ?)

სკოლაში მაჩმორებდნენ – :@:@:@, ამას ახლა უნდა ვიგებდე მე??? რომ არა ბლოგი, ამ საიდუმლოს ფარდა არასდროს აეხდებოდა.

მარშუტკაში მოსმენილი სიმღერები – ახლა რა დღეშია ეს ადამიანი. იჯდა მარშუტკაში. უსმენდა მძღოლკლორს, აინტერესებდა რა სიმღერები იყო, მაგრამ ვერ იკითხა, რადგან ”სვეცკია” და ეს რომ ეკითხა  – ”ტეხავდა”, (თან ”ტეხავდა” ერთია და არც არავინ უპასუხებდა, ეტყოდნენ : საიდან უნდა ვიცოდეთ, ვინ და რას მღერის. რომელი ამის ადრესატი გვნახეო) არადა მოეწონა. რა ქნას? მივიდა სახლში – ვკითხავ  გუგლი ბიძიასო ფიქრობდა, მაგრამ ბიძია ფეხბურთს უყურებდა და კითხა გუგლიკა  მამიდას. და ახლა, მამიდა რისი მამიდაა, რომ არ იცოდეს?

ნინია კაკაბაძის ფეხები – ეს სანდრო ლომინაშვილმა და ლეო ნაფტამ არ გაგიგოთ, თორემ ვეღარ გაიჭაჭანებთ თქვენ ნეტში.

ბათუმელი გოგოების ნომრები – ეს აშკარად სახალწლოდ უნდოდათ. ჩავალთ 31 – ში, კონცერტს დავესწრებით, მაგრამ სასტუმროს რა იშოვის, ”ავაგდოთ” იქაური გოგოები და ისინი მოგვიგვარებენ  საქმესო.
კოკა ყანდიაშვილის ბიოგრაფია – ამან კი  აშკარად ”სიმართლის დროს” ყურების შემდეგ დააინტერესათ.
Advertisements
 
11 Comments

Posted by on იანვარი 7, 2010 in სხვადასხვა

 

ტეგები: , , , , , , , , , ,

მოგვატყუუუუუეეეს…

2010 წლის პირველი პოსტი ხომ უნდა დავწერო ” ოდესმე”, ხოდა დავწერ დღეს და დავიბედებ წერას;))
ახლა მოვედი მთაწმინდის პარკიდან – ”მოტყუებული”, ”გაბითურებული”, ”გაცურებული”, რავიცი რანაირი აღარ:)
მოკლედ, დღეს მე , ანელიმ და თამუნამ ავისეირნეთ ბომბორაზე, ვიფიქრეთ – ბედობა დღეა და ერთმანეთი დავიბედოთ თქო (ისე, იმაზე მეტი რაღა უნდა დავიბედოთ, რაც ვართ, კი არ ვიცი. ანელიმ: განბედვის დღე არ არისო?? )ჯერ ჩემთან უნდა მსტუმრობოდნენ ორივე, მაგრამ თამუნა სექტემბერში უნდა შეამზადო – აი, ორ იანვარს მარისთან უნდა წახვიდეო, რომ გაემზადოს … ასე, რომ როგორც ყოველთვის, დაიბედა და დაგვაბედა ”გადაგადება”, ნუ , ნაწილობრივ მაინც და მერე თავისუფლებაზე დაგვხვდა მე და ანელის.

ალეკო ელისაშვილს უთქვამს : ანძა რომ განათებულია, თვეში 90 000 ლარს ხარჯავს და ერთი წელი იყოს ჩამქვრალი, რა უჭირს და ამ ფულით რამდენ გაჭირვებულს ვუშველითო…

ხოდა, ჯერ იყო და ავტობუსმა ნახევარ გზაზე ჩამოგვსვა. ”იმდენი” ფეხით გავიარეთ, ღამე იყო – პარკში რომ შევედით. დავსხედით მერე, ვიცინეთ და წამოვედით;)). მაგრამ წამოვედით და რას წამოვედით. გზაზე მოვდიოდით – იქნებ ავტობუსის გაჩერებას მივაღწიოთ თქო, მარცხნიდან – უკუნი სიბნელიდან (ანელიმ ვარაუდი გამოთქვა – ალბათ, ჯოჯოხეთშიც ასე ბნელაო)) ვიღაცები საკუთარ დედებთან სექსის სურვილს იბედებდნენ.. ამასობაში, მარშუტკა გამოჩნდა ყვირილით (არა, მარშუტკა არ ყვიროდა, შიგ მსხდომი, ”მჯდომი” თუ მდგომი ხალხი – თავისუფლებაზე მივიდივართო). ავედით და მერე გვითხრეს – ლარი ღირს გზაო.

კი არ ჩანან, მაგრამ მაინც ”ისინი” არიან – ანელი და თამუნა:-)

დედა, მაგათ კრუგები გარტყმევინეს? არა, ისეთი ხალხი იყო რა, რომ შეხედავ და თაღლითი რომაა სახეზე რა, აი, ეგრევე რომ ეტყობა.. ხალხს უჩერებდნენ, ავტობუსები აღარ დადისო – ატყუებდნენ და ამოყავდათ. ვისაც არ უნდოდათ, გასძახოდნენ – აბა, 20 თეთრად ვერ წაგიყვანთო ( გითხრა – წამიყვანეო?:@ იქნება, ის ფასის სიმცირემ შეაწუხა კაცო?) სამაგიეროდ, ზოგი ლამის ეხვეწებოდა : აუ, ორ ლარს მოგცემ რაააააააო:)))

”გავსკდი” წუწუნით:) მე და ანელი გვერდიგვერდ ვიჯექით და გავილექსეთ. შვიდმა ცარიელი ავტობუსმა გამოიარა და შვიდივეს ”გავყევით” (ნუ, გავყევი – აკი, არ დადის, როგორ გაგვაცურეს მეთქი:))
ის იყო ”მაგარი” – ფული დასაწყისშივე რომ აკრიფეს – ალბათ, შეეშინდათ, არ გადაგვაგდონო..
არა, ისე კარგად ვიცინეთ რა, მთელი გზა არ გავჩერებულვართ მე და ანელი (თამუნას ”აირწინაღი” (პირბადე) ეკეთა და თან ანელი ცუდი გამტარი აღმოჩნდა, ამიტომ ვერაფერიც ვერ გაიგო, აი ჩვეეენ… თავი დავიმშვიდეთ – ლარის ხომ ვიცინეთ თქო. ის კი არა, მერე რომ გავაგრძელეთ დაბოლილებივით სიცილი, მეთქი – დავეწიოთ , ხურდები დავუმატოთ, 30 თეთრი კიდე ერგებოდათ იმ თაღლითებს:)
მოკლედ, გილოცავთ ბედობას. მხიარულება დაგბედებოდეთ:)) (ისე, დღეს ჯიმშერ რეხვიაშვილმაც კარგად გამაცინა ფეისბუქზე:))

 
3 Comments

Posted by on იანვარი 2, 2010 in თსუ, უბრალოდ ამბები

 

ტეგები: , , , ,